Loes Bogers
fine arts
Wie is Loes Bogers?
Loes Bogers is een gedreven en expressieve kunstenaar uit Etten-Leur. Al vanaf haar vroegste kinderjaren is zij voortdurend bezig met tekenen en schilderen. Haar fascinatie voor kleur, vorm en experiment is altijd aanwezig geweest. Door de jaren heen kruisten verschillende kunstenaars haar pad, van wie zij de kneepjes van het vak leerde. Een belangrijke mentor in haar ontwikkeling was kunstenaar Cees Rijpaert, bij wie zij van 1983 tot 2001 in de leer was.
In deze vroege periode ontwikkelde Loes een geheel eigen en herkenbare manier van werken. Aanvankelijk werkte zij veel met acrylverf. Haar directe manier van schilderen, haar grote gebaren en haar gevoel voor kleur kwamen hierin sterk tot uiting. Haar voorstellingen zijn speels en kleurrijk en lijken op het eerste gezicht los en spontaan te zijn ontstaan. Tegelijkertijd spreken uit haar werk een grote overtuiging en onbevangenheid.
Het werk van Loes Bogers laat zich het best omschrijven als gedreven en expressief. Ze heeft een directe aanpak, werkt met grote gebaren en toont veel lef en spontaniteit. Juist dat lef is een van de meest kenmerkende eigenschappen van haar kunstenaarschap.
Loes schildert vanuit haar intuïtie en laat zich graag verrassen door wat er tijdens het proces ontstaat. Het experiment en het verleggen van grenzen vormen een belangrijk onderdeel van haar artistieke zoektocht.
Ze schilderde en tekende met grote passie vrouwelijke naakten, vaak voorzien van sieraden, rode lippen en lange nagels. Ook heeft zij jarenlang deelgenomen aan een groep waarin wekelijks naar een model werd geschilderd en getekend.
Toen haar mentor Cees Rijpaert naar Frankrijk vertrok om daar een nieuw bestaan op te bouwen, voelde Loes dat het tijd was voor een volgende stap. Ze besloot zich verder te ontwikkelen aan de IKO Kunstacademie in België, waar ze van 2011 tot 2023 verschillende ateliers en richtingen volgde. Ze studeerde onder andere schilderkunst en vrije grafiek en specialiseerde zich uiteindelijk verder in de vrije grafiek.
Daarmee bleef ze zichzelf uitdagen en verbreden, terwijl haar liefde voor de schilderkunst als een rode draad door haar ontwikkeling bleef lopen.
Een nieuwe richting
Een belangrijk keerpunt in haar kunstenaarschap vormt het jaar 2013. Na het afronden van haar opleiding in de schilderkunst richtte Loes zich volledig op driedimensionale optische geometrie en stijlfiguren. Vanuit deze ontwikkeling begon zij haar gevoel om te zetten in haar zogenaamde Illusion-schilderijen.
Een belangrijke fase in haar kunstenaarschap begon met het schilderen van hokjes. Deze hokjes ontstonden vanuit haar gevoel over de maatschappij en de manier waarop mensen daarin worden geplaatst en beoordeeld. Mensen worden al snel in een bepaald hokje gestopt en krijgen daarmee een bepaalde waarde of betekenis toegekend. Het ene moment kan iemand veel voorstellen, terwijl diezelfde persoon op een ander moment, door omstandigheden of door de manier waarop anderen naar hem of haar kijken, ineens in een ander hokje terechtkomt. Het kan dan lijken alsof die persoon niets meer voorstelt.
Het schilderen van hokjes werd voor Loes een manier om dit gevoel te onderzoeken en zichtbaar te maken. In eerste instantie ging het vooral over begrenzing en het vastzitten in bepaalde kaders. Naarmate ze langer met deze vormen werkte, ontdekte ze echter dat er binnen die hokjes juist ook ruimte kon ontstaan. Ze begon beweging te zien en ontdekte dat ze met vormen en kleuren iets levendigs en dynamisch kon creëren.
Langzaam veranderde haar werk daardoor. Wat begon vanuit het idee van hokjes en begrenzing, ontwikkelde zich steeds meer tot een zoektocht naar beweging, vrijheid en creativiteit. De hokjes werden niet langer alleen een symbool voor beperking, maar juist een uitgangspunt om nieuwe vormen, beweging en levendigheid te ontdekken.
Haar werk evolueerde daarmee van het denken in hokjes naar het creëren buiten de grenzen ervan.
Kleur speelt hierin een centrale rol. Loes is gefascineerd door wat kleuren met elkaar doen en hoe combinaties van kleuren de waarneming kunnen beïnvloeden.
Wanneer je langere tijd naar haar illusionistische schilderijen kijkt, lijken de beelden te gaan leven en bewegen. Vormen verschuiven optisch, diepte ontstaat waar die in werkelijkheid niet is en het oog wordt voortdurend op het verkeerde been gezet.
Niets is zoals het lijkt.
Deze fascinatie voor beweging, kleur en optische werking sluit naadloos aan bij haar eerdere werk. Hoewel de beeldtaal verandert, blijft de kern hetzelfde: experimenteren, grenzen verleggen en de kijker meenemen in een wereld waarin niets vanzelfsprekend is.
Een voortdurende zoektocht
In 2016 besloot Loes de opleiding grafiek te gaan volgen. Haar open houding tegenover materiaal en techniek kenmerkt haar kunstenaarschap. Loes is voortdurend op zoek naar nieuwe beelden en nieuwe verbindingen. Ze werkt intuïtief en experimenteel en schuwt het onbekende niet.
Juist die bereidheid om zichzelf opnieuw uit te vinden vormt een belangrijk onderdeel van haar ontwikkeling als kunstenaar. Door de jaren heen heeft Loes een kunstenaarschap ontwikkeld waarin kleur, spontaniteit, beweging en experiment steeds opnieuw samenkomen.
Ze wil zich voortdurend laten uitdagen door nieuwe materialen, technieken en beeldtalen. Ze gaat op zoek naar nieuwe beelden om deze samen te voegen en zo nieuwe verbindingen te laten ontstaan.
Haar werk is een levendige samensmelting van vormen, materialen en kleuren. Ook materiaal uit haar dagelijks leven vindt soms zijn weg naar haar kunst. Haar creatieve reis begon ooit bij de textieldrukkerij, die een blijvende bron van inspiratie vormt.
Stukken materiaal uit de drukkerij, de kleuren van gestapelde kleding, papieren vormen die uit textiel ontstaan en zelfs subtiele draden en fragmenten uit de droogtrommel kunnen onderdeel worden van haar werk.
Na haar specialisatie heeft Loes het schilderen weer opgepakt. Daarnaast sloot zij zich aan bij Kunstkring De Raamberg, waar zij zich toelegde op het uitdrukken van haar gevoel, de sfeer en de beleving van haar tijd in Suriname.
Ook in dit werk is de liefde voor uitbundige kleuren duidelijk te zien en te voelen.
Loes Bogers blijft zoeken, onderzoeken en ontdekken. Haar werk nodigt de kijker uit om verder te kijken dan het eerste beeld en zich mee te laten voeren door kleur, vorm en beweging.
Exposities
Loes Bogers heeft inmiddels een veelzijdig tentoonstellingsparcours opgebouwd. Haar werk was onder andere te zien tijdens solo- en groepsexposities in Nederland en België.
Tot haar tentoonstellingen behoren onder meer:
-
Cultureel Centrum Doornbos, Etten-Leur – solo-expositie, 2001
-
Het Hijgend Hert – solo-expositie, 2002
-
SKAC, Chaam – project voor de spirituele beurs, 2012
-
SKAC, Chaam – solo-expositie, 2012
-
Nobelaer, Etten-Leur – exposities met andere kunstenaars, 2013–2014
-
Nobelaer, Etten-Leur – solo-expositie, 2014
-
Kunstenaarsroute Ulvenhout, 2015
-
Old Mill Festival, Fijnaart, 2015
-
Gemeentehuis Halderberge – solo-expositie, 2016
-
De Warme Salon, Nijmegen – expositie erotische kunst, 2019
-
IKO, Hoogstraten, België – tentoonstelling van de specialisatie, 2023
-
Nobelaer, Etten-Leur – expositie met andere kunstenaars, 2024
-
Kunstroute Klein Zundert / De Raamberg, 2025
-
Kunstroute Bavel, 2025